บ่นเป็นกวี
นิ่งนิ่งไว้จักได้ ผลงาม
เอะอะจะเกิดความ หม่นมัว
ช้าช้าได้พร่างาม กลอนกล่าว
ลุกลี้ลุกลนยั่ว จักแย่ ตามกัน
โกรธเขาเราเร้าร้อน เหลือหลาย
เขาอยู่สุขสบาย บ่ฮู้
เราเร้าร้อนเดียวดาย แดเดือด
ขมขื่นนอนคุดคู้ ค่ำเช้า ทรมาน
ขอบคุนเสียงบ่นพึมพำของคนข้างบ้าน
บ่นจนชั้นต้อง บ่นบ้าง ...
บ่นเป็นกวี
สักวัน ฉันจะเป็นกวี
romantist



สอยเราหลายอย่างเลยเนอะ
^^