Storythai

พวกคุนเคยต้องการอะไรสักอย่างที่เป็นนามธรรมมั้ย

มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอทิบาย

มันไม่ใช่ความรัก แต่มันเป็นเฟืองขับเคลื่อนความรัก

มันไม่ใช่ความหลง เพราะมันผ่านการกลั่นกรองจากทั้งสมองและหัวใจ

มันไม่ใช่ความชอบ เพราะซับซ้อนกว่านั้น

มันไม่ใช่ความเข้าใจ เพราะชั้นไม่เข้าใจมัน

มันไม่มีรูปร่าง มันออกแบบไม่ได้ มันยากที่จะจับต้อง

ชั้นรู้แค่ว่านามธรรมในความปรารถนาของชั้นมันสัมผัสได้

มันรู้สึกได้ มันทำให้เรายิ้มได้ แม้มันไม่มีรูปร่างแต่มันก้ออยู่กับเราตลอดไป

ชั้นขออะไรมากไปหรอ

ชั้นขออะไรที่ยากเย็นเกินความสามารถของมนุษย์คนหนึงจะสร้างได้งั้นหรือ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความเป็นเทอได้หล่อหลอมเทอให้มีรูปร่าง หน้าตา แบบนี้

ให้มีความคิด มีจิตวิญาณ มีอารม มีความรู้สึก มีการโต้ตอบ

ในแบบฉบับที่เปงเทอ ก้อเทอเปงแบบนี้นี่น่า ก้อเทอคิดแบบนี้นี่น่า .. ชั้นเข้าใจ 

ไม่ต่างอะไรจากชั้นหรอก โลกที่ชั้นผ่านมา ได้หล่อหลอมชั้นให้เติบโตมา

ในรูปแบบความคิด รูปแบบการมอง ในแบบที่เปงชั้นเหมือนกัน

สุดท้ายแล้ว ... มนุษย์ทุกคนล้วนมีความต่าง แม้จะมีความรักอยู่ในนั้นบ้างก้อตาม

แต่เพราะความต่างไม่ใช่หรอ ที่ทำให้รู้จักกันมากขึ้น

ความต่างทำให้ชั้นมองเหงเสน่ห์ของการค้นหา

แต่มากกว่าความต่าง ความรู้สึกเดียวที่ชั้นปรารถนาจะครอบครอง

ความรู้สึกเดียวที่ชั้นหวังจะเปงเจ้าของมัน

ให้ชั้นได้สัมผัสกับมันเถอะ ความ......

ก่อนนอน ชั้นถามตัวเอง

ตอนนี้โลกของชั้นเป็นสีอะไร

หลับตาลง ชั้นภาวนากับตัวเอง

ฉันหวังจะใด้เห็นโลกทั้งใบของชั้นเป็นสีชมพู

เพื่อที่ตื่นมา เทอจะได้เริงร่าในโลกสีชมพูของฉัน

.. โลกที่ชั้นไม่รุ้จักตัวเอง...

แม้ตื่นมาเช้านี้ ไม่มีแขนของคุณหนุนหัวชั้น

แต่ชั้นก้อรู้สึกถึงลมหายใจของคุณอยู่ดี

คุนทะเล *-*